Komentarz dnia - codzienne informacje o sytuacji w sadach

Stacje meteorologiczne - dostęp do danych

Komunikaty - aktualna sytuacja agrotechniczna

21 lipca, 2020

Dobroczynek gruszowy

Najbardziej efektywnymi drapieżcami zwalczającymi przędziorki i pordzewiacze w sadach są roztocze z rodziny dobroczynkowatych (Phytoseiidae). W sadach owocowych licznie może występować kilka gatunków tych roztoczy, lecz gatunkiem najbardziej przydatnym do wykorzystania w praktyce jest dobroczynek gruszowiec (Typchlodromus pyri).

Dorosłe osobniki dobroczynka gruszowca są nieco mniejsze od dorosłych przędziorków. Osoba o dobrym wzroku może je rozpoznać gołym okiem jako szybko poruszający się na liściu mały punkcik, lepiej jednak posługiwać się lupą o powiększeniu minimum10X. Dorosłe osobniki tego drapieżcy występują, podobnie jak postacie larwalne, głównie na dolnej stronie liści w kątach pomiędzy nerwami a blaszką liściową. Dorosłe dobroczynki są jasnożółte, błyszczące, kształtu jajowatego. Osobniki, które odżywiają się przędziorkami o czerwonej barwie, stają się różowe.

W sadach jabłoniowych dobroczynek gruszowiec odżywia się głównie różnymi gatunkami przędziorków, ale gdy jest ich mało może także wysysać szpeciele, na przykład pordzewiacza jabłoniowego i inne gatunki roztoczy występujące na liściach, zjadać strzępki grzybni, pyłek różnych roślin, odchody owadów (np. spadź mszyc).

Samice, które przezimowały, stają się aktywne wiosną następnego roku w okresie pękania pąków kwiatowych, zwykle w kwietniu. Gdy zimy są łagodne pierwsze aktywne osobniki dobroczynka można zauważyć już w okresie mysich uszu. Po kwitnieniu jabłoni pierwsze samice zaczynają składać jaja na dolnej stronie liści umieszczając je ponad blaszką liścia na włoskach liściowych. Jedna samica może złożyć około 40 jaj.

Istnieje kilka sposobów wprowadzania dobroczynka gruszowca.

Obecnie warto rozpocząć przenoszenie dobroczynka wraz z gałązkami jabłoni. Można to robić od połowy lipca do września bo wówczas występuje on najliczniej. W naszych warunkach na jednym długopędzie może występować wówczas od kilku do kilkunastu dobroczynków. Pędy przenosimy  z sadów lub kwater, na których dobroczynek jest obecny. Sadownik ścina w tym czasie długopędy sekatorem i nakłada je na gałęzie drzewa, na których dobroczynek jeszcze nie występuje. Najlepiej gdy introdukujemy dobroczynka już na młode drzewka w pierwszym roku ich sadzenia. Dobroczynki, w miarę wysychania liści na przeniesionym pędzie, w ciągu kilku dni rozprzestrzeniają się na zasiedlane drzewo. Metoda przenoszenia pędów zasiedlonych przez dobroczynki jest bardzo polecana gdyż jest wyjątkowo skuteczna i tania. Inna metoda, prowadzanie na  w opaskach filcowych , polega na przenoszeniu dobroczynka z sadu do sadu w opaskach filcowych lub wykonanych z tkaniny podobnej do filcu (flausz). Opaski z dobroczynkiem można kupić. Możne je również wykonać samemu i samemu odłowić te pożyteczne organizmy. Opaski szerokości około 5 cm zakłada się na pnie jabłoni na wysokości mniej więcej 1 m od powierzchni ziemi, najlepiej w drugiej połowie września, kiedy drapieżcy szukają pod korą kryjówek do przezimowania i chętnie gromadzą się w opaskach. W jednej opasce można znaleźć do kilkuset osobników dobroczynka.   Opaski na pnie drzew, które chce się zasiedlić dobroczynkiem wywieszamy wczesną wiosną. Opaski można zakładać na co drugie drzewo. Jeżeli drapieżca zostanie wprowadzony na większą grupę drzew w środku sadu, zwykle po 3–5 latach sam z wiatrem rozprzestrzenia się na cały obiekt.

Ponieważ tam gdzie występuje dobroczynek praktycznie nie ma potrzeby wykonywania zabiegów zwalczających przędziorki czy pordzewiacza, warto dbać by populacja dobroczynka nie była ograniczana przez środki ochrony roślin. Dlatego z programu ochrony należy całkowicie wyeliminować pyretroidy. Nie wolno stosować tych produktów nawet bardzo wczesną wiosną, gdyż długo zalegają i są niebezpieczne dla dobroczynka nawet kilka tygodni po aplikacji.  

Dla dobroczynków szkodliwe są również preparaty fosforynowe  (obecnie po wycofaniu chlorpiryfosu na rynku pozostał IMIDAN), oraz  abamektyna.  Dlatego Imidanu nie stosujemy w ogóle a abamektyna powinna mieć zastosowanie tylko w sadach gruszowych. Dobroczynka ograniczają również preparaty siarkowe z cieczą kalifornijską włącznie i mankozeb. Dlatego tam gdzie zaczynamy dopiero introdukcję, powinniśmy ograniczyć używanie tych preparatów do 2-3 zabiegów w sezonie.

 
TAGS:

Pozostałe Komentarze dnia

Uszkodzenie gradowe

Uszkodzenie gradowe

W niektórych rejonach jabłka zostały uszkodzone przez grad. Owoce są  wyrośnięte i odsłonięte, a więc wyjątkowo narażone na uszkodzenia.  Dodatkowo owoce są tuż przed zbiorem, zawierają znaczne ilości wody a więc mogą być trudności by rany szybko wyschły i zaczęło się...

Dojrzałość zbiorcza jabłek 18.09.2020

Dojrzałość zbiorcza jabłek 18.09.2020

Poniżej tabela z aktualnym stanem dojrzałości najważniejszych odmian jabłoni. Należy zwrócić uwagę na znaczny przyspieszenie w dojrzewaniu. W najbliższych dniach należny liczyć się z koniecznością zbioru takich odmian jak Empire, Red Jonaprince, Szampion, Red...

Dojrzałość, zbiór, zwójkówki

Dojrzałość, zbiór, zwójkówki

  W zależności od wieku drzew i stanowiska, rozpoczynają się zbiory Gali. Tam gdzie owoce są mniej wyrównane, pod względem wielkości lub koloru,  powinno się zastosować zbiór dwuetapowy. W wielu krajach zbiór podzielony jest na trzy etapy. Pierwszy, sa to jabłka...

Terminy zbioru

Terminy zbioru

  Na podstawie prowadzonych analiz stopnia dojrzałości owoców można stwierdzić: powoli mija optymalny termin zbioru gruszek odmiany Konferencja   dojrzałość zbiorczą osiągnęła też już odmiana Lobo pod koniec tygodnia będzie można rozpoczynać zbiory jabłek odmiany...